Jesteś tutaj: StartMetody terapii

Stosowane Metody

 

Podczas spotkania fizjoterapeuta najczęściej wykorzystuje kombinacje poszczególnych metod, które wzajemnie się uzupełniają. Każda z metod w trochę inny sposób pokazuje drogę do wyeliminowania problemu. Niektóre jak kinesiotaping oddziałują 24 godziny na dobę, inne jak Ackermann w kilka chwil przywracają prawidłowe ustawienie elementów kostnych niwelując problem. Dobór zależy od terapeuty i osobistych preferencji pacjenta. Zdarza się, że jedna z metod okazuje się mało skuteczna wtedy dobiera do niej inne lub całkowicie zmienia plan działania. Szeroka gama wiedzy z poszczególnych metod fizjoterapeutycznych gwarantuje możliwie najwyższe efekty leczenia pacjenta.

 

mowa, dojazd

PIR

PIR - poizometryczna relaksacja mięśni

Jest techniką rozciągającą, która działa przeciwbólowo przez zmniejszenie nadmiernego napięcia mięśnia w spoczynku, wykorzystująca naturalny odruch z receptorów znajdujących się w ścięgnach mięśni.

Czytaj więcej: PIR

Neuromobilizacje

 

Neuromobilizacje

 

Metoda bazująca na neuromechanice nerwów, czyli na możliwości adaptacji układu nerwowego do ciągłych zmian obciążeń mechanicznych. Autorzy metody zwracają uwagę, że do podrażnienia nerwów dochodzi praktycznie w każdej patologii narządu ruchu. W czynności czuciowej objawia się to bólem i przeczulicą, w czynności neurowegetatywnej zaburzeniami naczynioruchowymi, potowydzielniczymi i troficznymi.

Poprzez odpowiednie pozycje napięciowe fizjoterapeuta bada zdolność nerwów do adaptacji w danej pozycji. Próbuje wywołać określone dolegliwości zgłaszane przez pacjenta w wywiadzie. Jesli się uda - potwierdza to hipotezę, że problem leży w tkance nerwowej. 

Leczenie polega na wykonywaniu ruchów oscylacyjnych , wywoływanych ''z daleka'' w bezbólowym zakresie ruchu. Efektem będzie prawidłowy ruch bez bólu.

Terapia znajduje zastosowanie przy problemach z: nerwem pośrodkowym, promieniowym, łokciowym, kulszowym, udowym ,zasłonowym, kanałem kręgowym , układem współczulny.

U pacjentów może sie to objawiać np. drętwieniem dłoni.

 

 

Trigger points

 

Trigger points 

 

Punkt spustowy (ang. trigger point) - punkt nadwrażliwy zlokalizowany w miejscu wyczuwalnym palpacyjnie, bolesny przy nacisku i bywający przyczyną charakterystycznego bólu promieniującego, tkliwości uciskowej, a nawet objawów ze strony autonomicznego układu nerwowego.

Pojawia się najczęściej w mięśniach ale również może być zlokalizowany w tkance łącznej i na okostnej.

 

Wyróżniamy punkty:

  • Aktywne - na skutek ucisku punktu pojawia się ból lokalny oraz pojawiają lub powiększają objawy rzutowane na inne części ciała. Objawy te są znane pacjentowi, najczęściej są one przyczyną zgłoszenia pacjenta do fizjoterapeuty.
  • Utajone - na skutek ucisku punktu pojawia się ból lokalny oraz objawy rzutowane na inne części ciała. Objawy te nie są znane pacjentowi, pierwszy raz doświadcza promieniowania bólu, drętwień, mrowień, paleń itp.
  • Embrionalne - to każdy wrażliwy na dotyk punkt, który nie promieniuje i nie daje objawów odległych przy ucisku. Są to punkty występujące najczęściej, w większości przypadków pacjent o nich nie wie, dopiero ucisk miejsca wywołuje ból.

Embrionalny punkt z czasem może sie przekształcić w utajony, aż wreszcie w aktywny, dlatego ważne jest usuwanie punktów zanim staną się uciążliwe.

 

 

 

Rys. 1   Przykładowy punkt spustowy na mięśniu prostym uda zaznaczony jako x oraz czerwone miejsce w okolicy kolana jako miejsce, gdzie pacjent odczuwa dolegliwości (najczęściej ból).

Znalezienie punktu, który wywołuje dolegliwości to połowa sukcesu kolejnym krokiem jest jego usunięcie z pomocą różnych metod dobieranych indywidualnie dla pacjenta. Wyróżniamy m.in.: 

- kompresję ischemiczną
- masaż
- masaż lodem
- rozciąganie
- rozluźnianie pozycyjne
- rozluźnianie mięśniowo-powięziowe
- mobilizacje/ manipulacje
- fizykoterapie
- inne

 

 

McKenzie

 

Metoda McKenzie

 

Jest to metoda biomechanicznego diagnozowania i leczenia zespołu bólowego kręgosłupa. Diagnozowanie oparte jest na dokładnej znajomości wzorców bólowych i na obserwacji zmienności tych objawów tak w wywiadzie jak i w badaniu przedmiotowym. Nadrzędnym celem tej metody jest likwidacja ryzyka nawrotu dolegliwości.

Masaż głęboki

 

Masaż głęboki

Obejmuje świadomą pracę na tkankach miękkich w celu uzyskania określonego rezultatu. Dzięki możliwości progresji głębokości daje możliwości pracy na skórze, tkance podskórnej, powięzi oraz mięśniach. Prawidłowo wykonany masaż, zgodnie ze wskazaniami daje natychmiastowe rezultaty. Głęboki nie oznacza, że jest mocniejszy, bardziej bolesny. Odpowiednie chwyty, wolne tempo, niewielka ilość środka poślizgowego sprawiają, że masażysta jest w stanie opracować obszary, które były by nie osiągalne w masażu klasycznym. Masażysta pracując w ten sposób musi ''słuchać'' ciała pacjenta. Chwilami może wydawać się monotonny, ale za to daje spektakularne efekty.

 

Wskazania:
- urazy tkanek miękkich - naciągnięcia, stłuczenia
- powikłania unieruchomienia
- przeciwdziałanie skurczom mięśni
- mobilizacja zrostów oraz blizn
- eliminacja zwapnień
- nadmierne napięcie mięśni
- utrzymanie tkanki mięśniowej w dobrej kondycji

Pacjenci:
- ortopedyczni
- sportowcy

Mulligan

 

Terapia manualna wg Mulligana

 

Brian Mulligan jest nowozelandzkim fizjoterapeutą, który przedstawił nową koncepcję diagnostyczno-terapeutyczną mobilizacji stawowej połączonej z ruchem. Opracował techniki mobilizacyjne (jak "NAGs", "SNAGs", "odwrotne NAGs" oraz mobilizacje połączone ruchem /tzw. MWMs/) działające bezpośrednio na stawy, a pośrednio na układ nerwowo-mięśniowy. 

Celem tej metody jest odblokowanie lub zmniejszenie bólu stawu. Nowatorstwo tej metody polega m.in. na połączeniu ruchu biernego wykonywanego przez terapeutę i ruchu czynnego wykonywanego przez pacjenta. 

Atutem koncepcji jest bezbolesność wykonywania terapii, co zapewnia Pacjentowi bezpieczeństwo i komfort.

 

Znalezione obrazy dla zapytania mulligan therapy spine

Kinesiotaping

Kinesiotaping

Jest to metoda terapeutyczna stosowana w leczeniu schorzeń ortopedycznych, neurologicznych i układu mięśniowo-szkieletowego. Została opracowana i spopularyzowana przez Japończyka dr Kenzo Kase. Wykorzystuje się w niej specjalne taśmy - plastry o elastyczności 130-140%, które nie zawierają leków ani latexu. Taśma ma wpływ fizjologiczny na skórę, system krążeniowy i limfatyczny, powięź, mięśnie oraz stawy. Aplilkacje kinesiotapingu pozwalają na zachowanie pełnego zakresu ruchu, świadomą normalizację napięcia mięśniowego, aktywowanie mięśni uszkodzonych, zmniejszają ból, likwidują zastoje i obrzęki limfatyczne, korygują ułożenie powięzi i poprawiają mikrokrążenie.

 

 

PNF

 

PNF (Proprioceptive Neuromuscular Facilitation) 

P - proprioceptywne, stymulujące receptory nerwowe
N - nerwowo-mięsniowe, aktywizujące struktury nerwowo- mięśniowe
F - facylitacja, ułatwianie, pomoc, torowanie

Czytaj więcej: PNF

Ackerman

 

Terapia manualna wg Ackermanna

 

Metoda Ackermanna jest ukierunkowanym systemem terapii, którą wyróżnia szczegółowa diagnostyka pacjenta oraz precyzyjna technika leczenia manualnego.Terapia oparta jest na bardzo dokładnym badaniu przestrzennego ustawienia układu kostnego, oraz skutecznym postępowaniu chiropraktycznym . Każdy ruch w tej terapii, charakteryzuje się precyzją i dokładnością, dając zamierzony efekt. Metoda pozwala na działanie w miejscu występowania zaburzenia, w sposób celowany.